Come Home
Thessaloniki

PDF Μελέτης

Διακρίσεις στη Στέγαση για Άτομα με Μεταναστευτικό Υπόβαθρο

Ευρήματα από την έρευνα του έργου Come HoMe για τις εμπειρίες αποκλεισμού από την αγορά κατοικίας στη Θεσσαλονίκη.

%

σχεδόν όλα τα άτομα με μεταναστευτικό υπόβαθρο δηλώνουν ότι έχουν βιώσει διάκριση στην αγορά κατοικίας

λόγω της εθνοτικής τους καταγωγής, σύμφωνα με την έρευνα του Come HoMe Project στη Θεσσαλονίκη.

Ποιος ασκεί τη διάκριση

  • 95%95%
  • 66%66%

Δυσανάλογα περισσότερες διακρίσεις από μεσίτες βιώνουν:

%

Ασιάτες

%

Αφρικανοί

Κύρια εμπόδια στην αναζήτηση στέγης

%

αναφέρουν διακρίσεις ως την κύρια δυσκολία στην αναζήτηση στέγης

%

αντιμετωπίζουν οικονομικά εμπόδια — υψηλά ενοίκια και εγγυήσεις

Πού απευθύνονται για στέγη

  • 40%40%
  • 2%2%

Η κοινότητα, όχι το κράτος, καλύπτει το κενό στήριξης στην αναζήτηση στέγης.

%

των συμμετεχόντων δεν γνωρίζει ότι υπάρχουν διαθέσιμα προγράμματα στεγαστικής στήριξης

— αναδεικνύοντας ένα σημαντικό κενό ενημέρωσης στην πρόσβαση στα υπάρχοντα μέτρα.

Βασικά συμπεράσματα

  • Η πρόσβαση σε προσιτή κατοικία αποτελεί μείζονα πρόκληση για τα άτομα με μεταναστευτικό υπόβαθρο στη Θεσσαλονίκη, καθώς είναι σχεδόν αποκλειστικά εξαρτημένα από την ιδιωτική αγορά ενοικίασης λόγω απουσίας ουσιαστικού κοινωνικού στεγαστικού τομέα, ενώ επιβαρύνονται επιπλέον από κερδοσκοπικές επενδύσεις και την τουριστικοποίηση της κατοικίας.

  • Η εθνοτική καταγωγή αναδεικνύεται ως η κύρια αιτία διακρίσεων (97% των συμμετεχόντων), με τους ιδιοκτήτες να προσδιορίζονται ως οι κύριοι υπαίτιοι (95%), ακολουθούμενοι από τους μεσίτες (66%) , με σημαντικές διαφοροποιήσεις ανά εθνικότητα καταγωγής (υψηλότερα ποσοστά για Ασιάτες και Αφρικανούς).

  • Οι κύριες προκλήσεις που αντιμετωπίζουν κατά την αναζήτηση κατοικίας είναι οι διακρίσεις (75%), τα οικονομικά εμπόδια όπως υψηλές εγγυήσεις και ενοίκια (63%), η επισφαλής εργασία και η ελλιπής γνώση της τοπικής γλώσσας (41%).

  • Τα προσωπικά/άτυπα κοινωνικά δίκτυα, εντός και εκτός της μεταναστευτικής κοινότητας, αναδεικνύονται ως η κύρια στρατηγική αντιμετώπισης εμποδίων στην αναζήτηση κατοικίας, ενώ η αξιοποίηση δημόσιων αρχών ή κοινωνικών υπηρεσιών παραμένει πολύ περιορισμένη (μόλις 2%).

  • Η ενημέρωση σχετικά με στεγαστικές πολιτικές και προγράμματα υποστήριξης είναι πολύ περιορισμένη: οι περισσότεροι συμμετέχοντες δεν γνώριζαν διαθέσιμα μέτρα στεγαστικής στήριξης, ενώ οι ίδιοι πρότειναν μέτρα όπως καλύτερη πληροφόρηση, νομική συμβουλευτική, δημιουργία αποθέματος κοινωνικής μίσθωσης και ανάπτυξη ουσιαστικής κοινωνικής στεγαστικής πολιτικής.